Fokke B.V.

 Vandaag was een bijzondere dag, als ik er op terug kijk. Wat dan? Hoor ik je vragen. Nou dat zal ik je vertellen (lol)... Het begon vroeg, om vijf uur beginnen (dus om kwart over vier van bed af), en samen met een collega laden bij ons bedrijf, en bij een ander bedrijf. Dat vind ik altijd wel leuk, want je kan een beetje gezelligheid creëren zo op de vroege ochtend. Bij het andere bedrijf waar we moesten laden misten we op een gegeven moment nog één pallet die ik zou moeten meenemen. Er stond wel een pallet met een bon erop, maar geen adres erop.  We hebben het hele magazijn daar doorgezocht, alle papieren in het kantoortje bespioneerd, maar niks gevonden wat ons aanwijzingen kon geven. Dus zonder die ene pallet zijn we vertrokken. Voorheen kon ik me er dan (bijv. tijdens de rit) nog druk om maken, met gedachten zoals ''Die expediteur doet z'n werk niet goed, wie zet nou niet duidelijk neer op elke pallet wat het is en waar het naar toe moet.'' Enzovoorts enzovoort...

 De titel klinkt misschien tegenstrijdig, maar hoor mij uit!  Een tijdlang heb ik gedacht dat ik positief moest denken (je moet niks, maar goed...), en alles kon 'omdenken' naar iets positiefs.  In principe kan dat ook, en kan het geen kwaad om proberen positief te denken. Maar bij mij schuilt het gevaar dat ik dan verwacht  dat alles positief is, en dat is jezelf klaarzetten voor teleurstelling. De laatste tijd laat ik al dat positieve denken lekker los, en richt ik mij meer op het accepteren van de situatie zoals die zich aandient. Het accepteren van het moment, met alle ervaringen, gedachten, emoties, prikkels, etc. etc. En wat dit teweeg brengt is een veel rustigere houding ten opzichte van het leven.  Alles wat gebeurt, accepteer ik. Ik laat natuurlijk niet over me heen lopen, en doe mijn best om er het beste van te maken, maar als er tegenvallers zijn, laat ik mij hierdoor niet meer zo gauw uit het veld slaan. Neem nou vandaag. Ik had een rit met zes adres...

 Muziek is de stem van de ziel, heb ik ooit gehoord, gelezen, of gedacht. Het mooie aan muziek vind ik dat er zóveel muziek is, voor allerlei stemmingen en emoties, gelegenheden, thema's, noem maar op. Zelf luister ik vooral metal, hip-hop en spirituele muziek. Ook heb ik afgelopen jaar een salsa-fase beleefd. Ik ging namelijk op salsa-dansles, en zocht af en toe een dansfeestje op. Genoeg daarover, de laatste maanden luister ik weer wat vaker metal, en met name één genre: Melodic Death Metal. Dit is harde muziek, waarbij de zanger vaak 'grunt' (met een hele lage gromstem zingen), en de gitaristen spelen vaak melodische gitaarlijnen. Je kan op zulke muziek prima meeneuriën of fluiten. Dit vind ik dan ook hartstikke fijn om te doen. Deze muziek geeft klank aan bepaalde emoties en gevoelens, waar ik me dan mee kan verbinden vanuit mijn eigen gevoelsleven. Heerlijk! Één band in het bijzonder - In Mourning - vind ik hartstikke goed.  Ze zijn technisch bedreven, en ik kan me hel...

 Mijn één na oudste zus, Aaltine, is een aantal weken geleden begonnen met bloggen.  Rectificatie: schrijven. Ze weet niet waarom, maar ze houdt niet van dat woord, dus is ze aan 't schrijven. Helemaal mooi. Ze schrijft elke dag een stukje, omdat de druk dan niet zo groot is om er een gewichtig artikel van te maken. Het kan dan overal over gaan. Dit vind ik een mooi idee van haar, ik ga nu niet zeggen dat ik haar hierin ga volgen, maar het heeft me wel weer naar de schrijfmachine gebracht (in mijn geval een laptop).  Ga ik dan dagelijks schrijven? Wie weet... ik verplicht mezelf nergens toe. Aaltine doet dit wel in zekere zin, omdat ze dan gedwongen wordt iets te schrijven, en om te kijken of er iets tijdens haar dag is gebeurd wat noemenswaardig is. Ik lees haar schrijfsels met plezier, omdat ik mijn zus dan zo beter leer kennen. Mocht je haar ook willen volgen via haar blog, dan verwijs ik je door naar  Aaltines Blog Vandaag ben ik vrij van werk, en ben ik een mini...