Een negatieve ervaring accepteren is positief

 De titel klinkt misschien tegenstrijdig, maar hoor mij uit! 

Een tijdlang heb ik gedacht dat ik positief moest denken (je moet niks, maar goed...), en alles kon 'omdenken' naar iets positiefs. 
In principe kan dat ook, en kan het geen kwaad om proberen positief te denken.
Maar bij mij schuilt het gevaar dat ik dan verwacht dat alles positief is, en dat is jezelf klaarzetten voor teleurstelling.

De laatste tijd laat ik al dat positieve denken lekker los, en richt ik mij meer op het accepteren van de situatie zoals die zich aandient. Het accepteren van het moment, met alle ervaringen, gedachten, emoties, prikkels, etc. etc.
En wat dit teweeg brengt is een veel rustigere houding ten opzichte van het leven. 
Alles wat gebeurt, accepteer ik. Ik laat natuurlijk niet over me heen lopen, en doe mijn best om er het beste van te maken, maar als er tegenvallers zijn, laat ik mij hierdoor niet meer zo gauw uit het veld slaan.

Neem nou vandaag. Ik had een rit met zes adressen om te lossen in Noord Holland, en hiervoor moest ik eerst laden in Kampen bij een bedrijf.
Het begon ermee dat ik een half uur te laat op werk was omdat ik mij verslapen had. Vroeger ging ik dan als ik wakker werd, en zag dat ik me verslapen had, als een gek alles pakken en als een gek naar mijn werk rijden. Met alle stress en drukkigheid van dien.
De laatste jaren echter ga ik er niet 'sneller' van lopen. Tijdswinst valt niet te boeken door sneller te lopen, fietsen of rijden, met een hoop drukte aan je lijf.

Zo ook vanochtend. Ik ging op m'n dooie gemak naar de zaak en stapte in de vrachtwagen.
Op m'n dooie gemak naar Kampen. Daar aangekomen zag ik dat alle docks bezet waren, omdat ze daar vertraging hadden met orderpicken, waardoor eerder aanwezige chauffeurs langer bezig waren dan normaal. 
Dus al had ik op tijd wakker geworden, of me verslapen en heel druk en gestresst m'n dag begonnen, ik moest hoe dan ook wachten!
Dus ik deed daar even m'n ogen dicht. Even later ging ik 's kijken, en kon ik dan voor het dock.
Dan denk je misschien: ''Oké, nu zet ie z'n donder aan en gaat ie als een gek laden om toch nog een beetje op tijd de rit te volbrengen.'' Fout!
Want eenmaal binnen bleek dat niet al het spul compleet was, dus kon ik nog 's een uur gaan wachten.

Zo zie je maar weer, je valt óf van de regen in de drup, of je accepteert alles en vaart mee op het getij.
Na twee uur bij dat bedrijf was ik dan eindelijk zover om te  rijden.
Ik deed nog steeds rustig aan, geen gekke dingen uitgehaald om tijdswinst te boeken (dat lukt je nooit met mijn werk).
Ik voelde me bij vlagen een beetje moe en sip, maar dat accepteerde ik, en even later ging het weer beter. Sommige klanten waren leuk, andere klanten waren minder leuk. Ik heb het allemaal geaccepteerd.
En ik was rond een knappe tijd klaar met werk (18:15), zonder me ook maar een moment druk te hebben gemaakt.

Dus mijn les is: accepteer het moment zoals het zich aandient.
Een positieve ervaring verwachten pakt vaak negatief uit, en een negatieve ervaring accepteren pakt positief uit.
Want de mensen die je dagelijks tegenkomt, daar kun je een praatje mee maken. En dat hoeft niet zo groot te zijn, je kan gewoon beginnen met ''Lekker weertje hebben we'', of ''Hoe is het in (huppeldepup, vul maar in)?'' 
En zonder ook maar iets te verwachten, krijg je toch leuke momenten, ook al voel je je niet per se on top of the world!

Oh ja, ik zou het bijna vergeten te vertellen: ik had ook nog (kleine) schade gereden.
Normaal zou ik daar enorm van balen, en m'n hele dag negatief door laten beïnvloeden.
Nu had ik zoiets van: ''Dit kan er ook wel bij, het maakt eigenlijk niks uit.'' (In ieder geval maakt het niks uit voor mijn gemoedstoestand, het is natuurlijk altijd jammer als je schade rijdt.)
Ik vulde een schadeformuliertje in, gaf de tegenpartij mijn excuses plus een fijne-dag-wens, en ging weer rustig verder met mijn dag.

Zo kijk ik terug op vandaag: er zat genoeg negatiefs in, maar het had toch z'n leuke momenten, en daar heb ik vrede mee!
Onverwachts koffie aangeboden gekregen bij een klant, en bij enkele mensen een leuk praatje beleefd.

Dus... het is wat het is! Ik neem het zoals het komt! (Dit is een quote van Opgezwolle)